Resort pracy przedstawił projekt ustawy zmieniającej z 10 czerwca 2025 r. W niniejszym artykule zostanie opisana zmiana dotycząca dość ważnej dla wielu pracowników instytucji: Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Zmiana wbrew pozorom nie jest tylko kosmetyczna, bowiem dotyczy aspektu reprezentacji pracowniczej. Czy będzie zatem większa przejrzystość i demokratyczność w ustalaniu zasad funkcjonowania ZFŚS?

Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zaproponowało kolejne zmiany prawa pracy. Tym razem chodzi o projekt ustawy o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (dalej jako: projekt). Zmiany mają nastąpić w dwóch aktach prawnych, w:

• ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277)
• ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 288).

Zmiana liczby przedstawicieli pracowników w uzgodnieniach z zakresu zakładowego funduszu świadczeń socjalnych

Zmiana ma nastąpić w art. 4 ust. 3 i w art. 8 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 288). Co dokładnie się proponuje i co ma to na celu?

Projekt stanowi w art. 2. W ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 288) wprowadza się następujące zmiany:

• w art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Jeżeli u pracodawcy, o którym mowa w ust. 2, nie działa zakładowa organizacja związkowa, postanowienia regulaminu wynagradzania w sprawie wysokości odpisu na Fundusz lub nietworzenia Funduszu wymagają uzgodnienia z pracownikami wybranymi przez załogę do reprezentowania jej interesów.”

Teraz przepis brzmi tak: "Jeżeli u pracodawcy, o którym mowa w ust. 2, nie działa zakładowa organizacja związkowa, postanowienia regulaminu wynagradzania w sprawie wysokości odpisu na Fundusz lub nietworzenia Funduszu wymagają uzgodnienia z pracownikiem, o którym mowa w art. 8 ust. 2.".

• w art. 8 ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikami wybranymi przez załogę do reprezentowania jej interesów, o których mowa w art. 4 ust. 3.”.

Teraz przepis brzmi tak w zakresie zdania drugiego: " (...) Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów.".

Jak doskonale widać zmiana polega głównie na zmianie liczby pojedynczej na liczbę mnogą. Chodzi o to, aby uzgodnienia pracodawcy odbywały się z pracownikami, a nie z pracownikiem. W rzeczywistości zmiana prowadzi do ujednolicenia prawa pracy, w obszarze reprezentacji pracowników, ponieważ w przypadku wielu innych regulacji, np. co do pracy zdalnej czy porozumień dotyczących czasu pracy wymagane jest do konsultacji minimum dwóch reprezentantów pracowników, podczas gdy ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych przewiduje udział tylko jednego reprezentanta pracowników w procesie uzgodnień dotyczących zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

Ważne

Słusznie podkreśla resort pracy, że proponowana zmiana ma na celu zwiększenie reprezentacji pracowników przed pracodawcą, co spowoduje zarazem ujednolicenie sposobu reprezentacji pracowników przed pracodawcą w różnych sprawach z zakresu prawa pracy. Skutkiem projektowanych zmian będzie m. in.: większa przejrzystość i demokratyczność w ustalaniu zasad funkcjonowania ZFŚS, lepsza ochrona interesów pracowników przez udział większej liczby ich przedstawicieli w procesie decyzyjnym.

PROJEKT z 10 czerwca 2025 r. - uzasadnienie dla zmian w prawie pracy

Jak podaje MRPiPS: "Celem projektu jest deregulacja przepisów dotyczących obowiązków nałożonych na pracodawców. Proponowane zmiany pozwolą na zmniejszenie obciążeń pracodawców oraz ujednolicenie sposobu reprezentacji pracowników przed pracodawcą. Projekt zmian ma na celu ułatwienie dokonywania rozliczeń między pracodawcami a pracownikami, wydłużając nieznacznie termin wypłaty ekwiwalentu za urlop w przypadku rozwiązywania jest umowy o pracę, a także zwiększenie do dwóch osób minimalnej reprezentacji pracowników przed pracodawcą w sprawach zakładowego funduszu świadczeń socjalnych w zakładach, w których nie funkcjonują związki zawodowe. Projekt zawiera również zmiany, zgodnie z którymi rozszerzona zostanie możliwość komunikacji pracodawcy z pracownikami i związkami zawodowymi w postaci elektronicznej, ograniczając tym samym biurokrację i usprawniając załatwianie spraw w ramach stosunku pracy.".

Kiedy ustawa wchodzi w życie?

Zgodnie z projektem ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Zdaniem projektodawcy: skutkiem wejścia w życie ustawy będzie stworzenie lepszych warunków dla prowadzenia działalności gospodarczej, usunięcie zbędnych formalności oraz uspójnienie systemu prawnego w zakresie prawa pracy.

Podstawa prawna

Projekt ustawy o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (dalej jako: projekt)

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277)

Ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 288)

infor.pl

Pracownik został zwolniony dyscyplinarnie, ponieważ w ocenie pracodawcy doszło do próby kradzieży. W toku procesu ustalono, że pracownik niewątpliwie wynosił mienie pracodawcy poza teren zakładu pracy, ale nie działał umyślnie. Zabrał przedmiot przez roztargnienie, z uwagi na zły stan psychiczny, spowodowany śmiercią ojca. Sąd zwrócił również uwagę, że pracownik zawsze wykonywał swoją pracę nienagannie i uzyskiwał na tyle wysokie wynagrodzenie, że nie miał potrzeby kraść przedmiotu o wartości 28,99 zł.

Marek A. (dane zmienione) pracował jako górnik. Wychodząc z terenu kopalni, został poddany kontroli. Znaleziono przy nim klucz do zaworów, stanowiący mienie pracodawcy. Pracownik tłumaczy, że zabrał ten przedmiot przez roztargnienie. 

Górnik został zwolniony dyscyplinarnie 
Wezwana na miejsce policja, ukarała go mandatem w wysokości 200 zł. Natomiast pracodawca rozwiązał z nim umowę o pracę bez wypowiedzenia. Jako przyczynę wskazał ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. Marek A. wniósł pozew, w którym domagał się przywrócenia do pracy i wypłaty wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy. Wskazał, że dzień przed rzekomą kradzieżą, zmarł jego ojciec. Przytłoczony tym zdarzeniem, po skończeniu szychty, w roztargnieniu przebrał się i zabierając swoje rzeczy udał się do wyjścia. Zapomniał jednak zostawić klucza do zaworów. Przedmiot ten wziął przez przypadek i nie chciał go ukraść. Sąd Rejonowy w Tychach stanął po stronie pracownika i uwzględnił jego powództwo. Nie zakończyło to sporu, ponieważ pracodawca wniósł apelację. W piśmie podkreślił, że skutkiem zachowania pracownika, niezależnie od wartości mienia, było doprowadzenie do naruszenia lub zagrożenia interesów kopalni.

Pracownik wynosił klucz, ale nie była to próba kradzieży
Sprawą zajął się Sąd Okręgowy w Katowicach, który podkreślił, że przyczyna zakończenia stosunku pracy musi być konkretna, wyczerpująca i znana pracownikowi najpóźniej z chwilą otrzymania oświadczenia o rozwiązaniu umowy. Wskazana przez pracodawcę przyczyna, w postaci próby kradzieży klucza do zaworów na szkodę zakładu pracy, nie była prawdziwa, choć niewątpliwie pracownik wynosił ten przedmiot poza teren kopalni. Pracodawca w najmniejszym stopniu nie udowodnił bowiem okoliczności przemawiających za bezprawnością działania pracownika oraz jego świadomości bezprawności postępowania i nagannego stosunku psychicznego do spoczywających na nim obowiązków. Sąd podkreślił, że ponad wszelką wątpliwość intencją Marka A. nie była kradzież klucza do zaworów. Zachowanie pracownika nie było również nacechowane winą umyślną ani też rażącym niedbalstwem.

Pracownik zabrał przedmiot przez nieuwagę
W przypadku zarzucenia pracownikowi próby kradzieży i rozwiązania z tej przyczyny umowy o pracę bez wypowiedzenia, nie można mieć wątpliwości, że czyn ten został popełniony. Sąd zwrócił uwagę, że Marek A. od ponad dwunastu lat wykonywał swoją pracę nienagannie i uzyskiwał na tyle wysokie wynagrodzenie, że nie miał potrzeby kraść przedmiotu o wartości 28,99 zł. Ponadto klucz do zaworów był bezużyteczny na powierzchni. Nie bez znaczenia był też fakt, że mandat karny za próbę kradzieży został uchylony przez sąd rejonowy. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że pracownik nie popełnił zarzucanego mu wykroczenia, nie działał umyślnie oraz zabrał klucz do zaworów przez roztargnienie, z uwagi na zły stan psychiczny spowodowany śmiercią ojca. W świetle powyższego należało uznać, że przyczyna rozwiązania umowy o pracę nie była prawdziwa, więc nie mogła być podstawą zwolnienia dyscyplinarnego. 

Wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z 7 kwietnia 2025 r., sygn. akt XI Pa 57/25, prawomocny

Autor:
Dorian Lesner

Czytaj więcej na Prawo.pl:
https://www.prawo.pl/kadry/proba-wyniesienia-mienia-pracodawcy-nie-byla-usilowaniem-kradziezy,533329.html

Rząd przedstawił propozycję wysokości minimalnego wynagrodzenia na 2026 rok. Zgodnie z komunikatem Kancelarii Premiera, od 1 stycznia 2026 r. płaca minimalna miałaby wynieść 4806 zł brutto (stawka godzinowa 31,40 zł). Oznacza to wzrost o 140 zł w stosunku do 2025 r. (około 3 proc.), co – jak zauważają obserwatorzy – odpowiada zakładanej inflacji.

Równocześnie pojawiły się doniesienia, że resort rodziny początkowo rekomendował nawet wyższą kwotę (5020 zł), jednak ostatecznie Rada Ministrów przyjęła bardziej umiarkowany wariant. Propozycja rządu trafiła teraz do negocjacji w Radzie Dialogu Społecznego. Zgodnie z ustawą o płacy minimalnej, do 15 czerwca każdego roku Rada Ministrów przedstawia partnerom społecznym swoją propozycję, a następnie w ciągu 30 dni pracownicy, pracodawcy i rząd mają wypracować wspólne stanowisko. Jeśli porozumienie nie zostanie osiągnięte, premier ogłasza ostateczną wysokość minimalnego wynagrodzenia rozporządzeniem do 15 września.

Reakcje związków zawodowych

Przedstawiciele pracowników krytycznie odnieśli się do rządowej propozycji, postulując wyższe podwyżki. Trzy reprezentatywne centrale związkowe, w tym Forum Związków Zawodowych do których należy OZZZPRC, złożyły wspólny wniosek o podwyższenie płacy minimalnej do 5015 zł brutto (o 349 zł, czyli 7,48 proc. w górę). Taka kwota miała lepiej odpowiadać realnemu wzrostowi cen i kosztów życia.

W opublikowanym komentarzu FZZ podkreśliło, że proponowana przez rząd podwyżka to sygnał przerzucania wysokich kosztów funkcjonowania na najsłabiej zarabiających („Propozycje strony rządowej uderzają w najsłabszych”). Podobnie OPZZ nazwało wzrost o 140 zł brutto „symbolicznym” i niewystarczającym oraz uznało, że realnie nie poprawi on siły nabywczej pracowników. Przedstawiciele związków zwracają też uwagę, że płaca minimalna powinna przynajmniej utrzymywać relację do płacy średniej i rekompensować inflację; ich postulaty obejmują więc także wyższe waloryzacje dla emerytur i płac w budżetówce.

Stanowisko pracodawców

Przedstawiciele biznesu z kolei oceniają propozycję rządu dobrze argumentując, że wzrost płacy minimalnej powinien wynikać z ustawowego wskaźnika i być symboliczny. Ich zdaniem podwyżka powinna nie przekroczyć ok. 50 zł – co dałoby płacę minimalną około 4716 zł brutto. Przedstawiciele firm ostrzegają, że większe wzrosty mogłyby utrudnić funkcjonowanie małych i średnich przedsiębiorstw.

Jak ustalana jest płaca minimalna w Polsce

Ustalenie płacy minimalnej w Polsce jest regulowane ustawą z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Przewiduje ona coroczny tryb negocjacji w Radzie Dialogu Społecznego. Rząd przekazuje do 15 czerwca swój projekt wysokości płacy minimalnej i stawki godzinowej, a RDS – w ciągu 30 dni – stara się wypracować zgodne stanowisko. Wynik tych rozmów jest następnie ogłaszany przez Prezesa Rady Ministrów w Monitorze Polskim do 15 września. Jeżeli partnerzy społeczni nie dojdą do porozumienia, ostateczną decyzję podejmuje rząd własnym rozporządzeniem.

Redakcja ozzzprc.pl